Vivir sen permiso e outras historias de Oeste

 

páx 121

-Mira o que descubrín na biblioteca, nun libro, O simbolismo animal, do señor Mariño Ferro.

páx 122

A metade da minúscula mesa, con apoio na parede, ocupábaa a súa "biblioteca", con algún libro propio e os emprestados da prisión.

páx 125

-Tatino...

-Tatino, hostias! Falas cos funcionarios, co bibliotecario, co director da prisión para montar o show das estrelas e a min nin unha palabra.

páx 135

Agarrou a Nel polo ombreiro e cravouno no chan.

- Non quero que volvas á biblioteca!

-Teño que devolver os libros.

-Os libros que os devolva Camagüey.

Así foi como eu entrei por vez primeira na biblioteca. E como coñecín a Milos.

páx 136

A biblioteca estaba baleira e un sentíase moi a gusto, sen o cheiro a prisión.

páx 139

É o que ten a relixión, con todo o morbo dos pecados, con tanta virxe e tanto santo sen desafogo, que lle pon todo a punto de caramelo a calquera barrabás. Aí ten razón Milos, o bibliotecario.

páx 140

Mostrouma sen darma. Aquela letra de formiga.

-Esta. Recoñeces a letra, verdade? Leváchela ti.

-Eu?

-Leváchela ti. Dentro do libro que entregaches hoxe na biblioteca.

MANUEL RIVAS; Vivir sen permiso e outras historias de Oeste. Ed Xerais, 2018.

Aportado por JMV

Zona a defender

 

páx 15

[...] Os opositores decidiron acampar alí en 2010, uníronse aos labregos e moita xente acabou cultivando a terra. Non foi un camiño de rosas. Houbo grandes operativos policiais para expulsalos  e derrubaron cabanas e espazos colectivos como a biblioteca.

páx 26

Defendo a eco-biblioteca do futuro, a barca dos libros. Eu tamén quero contar unha historia. A da barca dos libros. Consérvase unha foto que por si soa significa unha historia alternativa da cultura. É a dunha barca-biblioteca das Misións Pedagóxicas de Galicia. Percorría aldeas mariñeiras, [...]. Na psicoxeografía contemporánea, as bibliotecas públicas, as librarías e os ateneos autoxestionados serán e son os "almeiros", os espazos limpos de medo, igualitarios, [...]

páx 98

É difícil atopar un momento más feliz nesa historia ca o das bibliotecas das Misións Pedagóxicas chegando ás aldeas máis afastadas de a cabalo ou en barcas.

páx 103

Ao pouco de inaugurarse, puiden visitar a nova gran biblioteca de Guadalajara (México). Cando entrei, o edificio estaba case baleiro. Foron chegando grupos de mozos e chamoume a atención que a maioría ía na mesma dirección, e con présa. Seguinlles os pasos.

páx 147

Despois de moitas dificultades, o soño de Pidal púxose en marcha no albor da II República, dirixido por outro sabio lendario, Tomás Navarro. Un heroe de verdade: asumiría a dirección da Biblioteca Nacional de España en 1936, no período cruento de asedio e bombardeos fascistas de Madrid, e conseguiu manter a salvo o gran tesouro bibliográfico.

MANUEL RIVAS; Zona a defender. A esperanza indócil. Ed. Xerais. 2020

Aportado por JMV