Mostrando entradas con la etiqueta Un lume azul. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Un lume azul. Mostrar todas las entradas

lunes, 31 de agosto de 2020

Un lume azul


 -Escoite, procure acougar, a primeira vista non parece que teña vostede ningunha ferida de consideración - indícalle logo dun recoñecemento rápido, co home recostado nunha das cadeiras de brazos da biblioteca, xunto á cheminea-. Reláxese, aquí está a salvo. Que é o que lle ocurreu?. Pax. 107


O médico volve achegarse ao home e intenta consolalo de novo. Pero non o consegue. No seu lugar, o único que fai o estraño é caer nun pranto aínda maior. Desconcertado, Parrado vese superado pola imaxe dese home, chorando sen consolo fronte á cheminea da súa biblioteca. Pax. 109


Inmóbil no medio da biblioteca, Parrado comprende que as cousas acaban de torcerse moito, moitísimo, á vez que, aos poucos, o home na cadeira de brazos comeza a levantar a cabeza. Pax. 111


A casa parece en orde. O xardín en calma. O lume aínda acendido na cheminea da biblioteca...

Pero todo cambia en canto baixamos ao soto. Pax. 151 e 152 


Faise a un lado para cederme o paso e guíame pola casa ata unha especie de biblioteca, onde me indica que entre. Pax. 296


Malia agardar algo así, a vista non deixa de impresionarme. Porque a ese lado xa non hai árbores e, asomada a unhas das paredes do cabo, a casa ofrece unha vista privilexiada da ría de Vigo, desde o cabo Estai á dereita ata as illas Cíes ao fondo. Sigo coa mirada posta no embarcadoiro privado, alá abaixo, cando a porta da biblioteca se abre ás miñas costas. Pax. 297


-Troitiño díxonos que no seu momento el tamén o sinalou, pero vese que ninguén fixo demasiado caso das súas indicacións. O incendio comezou na biblioteca, lonxe de onde atoparon o corpo, de maneira que todos seguiron dando por boa a versión do accidente. Pax. 375


-A de que caese polas escaleiras sen apagar o famoso braseiro -continua Santos-. Ou sexa, que polo motivo que fose, a muller sae da biblioteca, vai ao piso de arriba e, cando volve a baixar, cae, parte o pescozo e aí queda, seca e deixando o cacharro aceso e sen ninguén que o controle, ata que, ao final, este prende e leva a casa por diante. Fin da historia. Pax. 376


Feijoo, P. (2020). Un lume azul (2ª ed.). Vigo: Xerais.

Aportado por Anxo